HP OmniBook 7 Flip (Envy x360) 2026. Արժե՞ առնել այս 16 դյույմանոց 2-ը-1 նոութբուքը
HP OmniBook 7 Flip-ը, ըստ էության, Envy x360-ն է՝ նոր անվանատախտակով, բայց ավելի մեծ՝ 16 դյույմանոց էկրանով, թարմ Core Ultra 7 258V պրոցեսորով և 32 գիգաբայթ օպերատիվ հիշողությամբ։ Եթե ձեզ պետք է մեկ սարք, որը և՛ նոութբուք է, և՛ պլանշետ՝ նշումներ անելու համար, և պատրաստ եք հաշտվել այն փաստի հետ, որ սա դասի ամենաբարակ ու ամենաթեթև մեքենան չէ, ապա արժե առնել։ Եթե գլխավոր չափանիշը ամեն օր պայուսակում կրվող քաշն է, ավելի լավ նայեք 13-14 դյույմանոց փոխարկվող մոդելներին։
Պատկերացրեք իրավիճակը. ձեզ մեկ նոութբուք է պետք ամեն ինչի համար՝ աշխատանքի, դասախոսությունների գրառումների, երեկոյան սերիալների և նրա համար, որ կարողանաք ինչ-որ բան նկարել գրիչով, երբ հանկարծ ցանկություն է առաջանում։ Մարդկանց մեծ մասն այս դեպքում գնում է երկու սարք՝ նոութբուք և պլանշետ, ու կրում է երկուսն էլ, թեև օգտագործում է հերթով։ HP-ն հենց այս երկընտրանքը փորձում է փակել մեկ կորպուսով։ Եվ, անկեղծ ասած, 2026-ին նրանք արդեն բավական լավ են դա անում։
Ինչ կա ներսում, և ինչու սա պարզապես «ևս մեկ Envy» չէ
HP-ն Envy գիծը վերանվանեց OmniBook-ի՝ մարքեթինգային քայլ, որի էությունը դրանից չի փոխվում. կափարիչի տակ Intel Core Ultra 7 258V է, Lunar Lake ընտանիքից, որը վերջապես Intel-ին բերեց նորմալ ինքնավարություն՝ առանց արտադրողականության կտրուկ անկման։ 32ԳԲ DDR5 և մեկ տերաբայթ SSD-ն այլևս «մուտքի մակարդակի» կոնֆիգուրացիա չէ, սա այն մակարդակն է, երբ կարող ես բաց պահել քսան Chrome ներդիր, Figma, Lightroom և Zoom միաժամանակ ու չլսել, թե ինչպես է նոութբուքը սուլում օդափոխիչով՝ գթասրտություն աղերսելով։
Գլխավոր առանձնահատկությունը, իհարկե, 360 աստիճանի կրունկն է և 16 դյույմանոց սենսորային FHD+ էկրանը։ Այստեղ HP-ն խաղադրույք է կատարել ոչ թե կոմպակտության, այլ տարածքի վրա. 16 դյույմը գրեթե ստացիոնար փոխարինող է, ոչ թե պայուսակի թեթև ուղեկից։ Պլանշետային ռեժիմում այսպիսի էկրանն երկար ձեռքին պահելը մի փոքր անհարմար է, սա iPad չէ, և ձեռքերն ավելի արագ են հոգնում, քան 13 դյույմանոց մրցակցի դեպքում։ Բայց որպես աշխատասեղան երկու պատուհանի համար կողք կողքի, սա շքեղություն է։
Ինչպես է սա աշխատում իրական կյանքում
Կնկարագրեմ փորձառությունը այսպես. առավոտյան սա սովորական ստեղնաշորով նոութբուք է, ցերեկը՝ պլանշետ՝ հանդիպման ժամանակ նշումների համար, երբ ուզում ես արագ սխեմա գծել, իսկ երեկոյան՝ «վրանի» ռեժիմ, երբ էկրանը ծալված է եռանկյունով և դրա վրա ֆիլմ ես դիտում, մինչ նոութբուքը սեղանին կանգնած է եռանկյունաձև։ Հենց սա է x360 ձևաչափի իմաստը, և HP OmniBook 7 Flip-ը այս սցենարներին տիրապետում է բնական կերպով, առանց այն զգացողության, թե «ճկուն է, որովհետև պետք էր մրցակիցներից ինչ-որ բանով տարբերվել»։
Համեմատած Dell Inspiron 14 2-in-1-ի հետ՝ նույն դասի ուղիղ մրցակցի, HP-ն շահում է ավելի մեծ էկրանի և հզորագույն չիպի հաշվին, բայց զիջում է կոմպակտության մեջ. 14 դյույմանոց Dell-ն ամեն օր ուսապարկով կրելը ավելի հարմար է։ Իսկ եթե կողք կողքի դնես սովորական, ոչ փոխարկվող OmniBook 7 Flip-ը և, ասենք, HP 15-ը՝ նույն Core Ultra 7 155H ընտանիքով, տարբերությունը ակնհայտ է դառնում. վճարում ես ոչ այնքան արտադրողականության, որքան պլանշետի վերածվելու և touchscreen-ի համար։ Հարցն այն է, թե դա իսկապես պե՞տք է քեզ, թե՞ դա պարզապես հաճելի բոնուս է, որով կօգտվես երկու անգամ ու կմոռանաս։
Ինքնավարությունը, հավանաբար, Lunar Lake-ի ամենաթերագնահատված առավելությունն է։ Նախկինում այս դասի Intel-նոութբուքները մշտապես մարտկոցի լիցքավորիչով պետք էր կրել, հիմա կարելի է ամբողջ աշխատանքային օրը վերապրել առանց վարդակից, եթե ինչ-որ ծանր բան չես խաղում կամ ժամերով վիդեո չես ռենդերում։ Տեքստի, բրաուզերի, պրեզենտացիաների հետ աշխատանքի համար սա բոլորովին իրական է։
Կոմպլեկտի մեջ եղած գրիչը (եթե այն ավելացվում է կոնկրետ կոնֆիգուրացիային) հաճելի է, բայց նրանից iPad Pro-ի ու Apple Pencil-ի մակարդակ մի սպասեք։ Սա ավելի շուտ հարմար գործիք է նշումների և PDF-ում արագ ուղղումների համար, քան լուրջ թվային նկարչության համար։
Ում է սազում, և ում՝ ոչ
Առեք, եթե դուք մեկ սարքի մարդ եք. աշխատում եք նոութբուքով, բայց սիրում եք երբեմն ձեռքով գրել, պառկած ֆիլմեր դիտել և ուզում եք, որ մեկ սարքը փակի այս բոլոր դերերը՝ առանց հզորության զիջումների։ Հատկապես եթե արդեն սովոր եք Windows-էկոհամակարգին ու պատրաստ չեք վերաուսուցանվել iPad-ի կամ Chromebook-ի վրա։
Մի՛ առեք, եթե գլխավոր չափանիշը նվազագույն քաշն ու կոմպակտությունն է՝ մետրոյով կամ ինքնաթիռով ամենօրյա տեղաշարժերի համար։ 16 դյույմանոց 2-ը-1-ը այն սարքը չէ, որը առանց մտածելու փոքր պայուսակի մեջ ես դնում։ Չարժե առնել նաև, եթե միակ պատճառը գրիչն է. լուրջ նկարչության կամ իլյուստրացիայի համար կան հատուկ դրա համար նախագծված սարքեր, և նրանք ավելի լավ արձագանք կտան գրիչին։
Իրական փոխզիջումն այստեղ մեկն է, բայց կարևոր. վճարում ես և՛ արտադրողականության, և՛ ձևաչափի ճկունության համար միաժամանակ, մինչդեռ մարդկանց հաճախ պետք է միայն մեկը այս երկուսից։ ԱՄՆ-ում գինը սկսվում է $1,249.99-ից, իսկ ապրանք + առաքում + մաքսատուրքեր ամբողջական հաշվարկով Հայաստանում այն կկազմի մոտ 549 896 դրամ (ամբողջական, թարմացվող հաշվարկը միշտ ստուգեք dede.sh-ում) — սա արդեն ոչ բյուջետային գնում է, ուստի արժե ազնվորեն պատասխանել ինքդ քեզ, արդյո՞ք բոլոր ռեժիմներն իրապես կօգտագործես, թե՞ գնում ես «պահեստի համար»։
FAQ
Անկեղծ ասած՝ ոչ։ Եթե հստակ գիտեք, որ էկրանը երբեք չեք ծալի «վրանի» կամ պլանշետի ռեժիմի, նույն դասի սովորական նոութբուքն առանց 360° կրունկի կարժենա ավելի քիչ նույն հզորության դիմաց։ Touchscreen-ն այստեղ բոնուս է նրանց համար, ովքեր իսկապես օգտագործում են, ոչ թե սպեցիֆիկացիայում «տիկ» դնելու համար։
Եթե նոութբուքն ամեն օր պայուսակով կամ ուսապարկով եք կրում, Dell-ն ավելի կոմպակտ ու թեթև է, ուսերին դա արդեն մեկ շաբաթից նկատելի է։ HP OmniBook 7 Flip-ը ավելի հարմար է, երբ սարքը հիմնականում սեղանին է կանգնած տանը կամ գրասենյակում և հազվադեպ է ճամփորդում։
Բրաուզերի և օֆիսային ծրագրերի համար՝ այո, չափազանց շատ։ Բայց եթե սովորություն ունեք միաժամանակ բաց պահել տասնյակ ներդիրներ մի քանի ծանր ծրագրերի հետ (մոնտաժ, դիզայն, վիրտուալ մեքենաներ) — հենց այս պաշարն է տալիս «չի կախվում» զգացողությունը երկու տարի հետո, ոչ միայն առաջին ամսին։
Սովորական խնդիրների դեպքում՝ այո, Core Ultra 7 258V-ն (Lunar Lake) օրը վստահորեն դիմանում է։ Բայց եթե պլանավորում եք վիդեո ռենդերել կամ ծանր խաղեր խաղալ, պատրաստ եղեք լիցքավորիչը ձեզ հետ կրելուն, ինչպես այս դասի ցանկացած այլ նոութբուքի դեպքում։
Նմանատիպ տարբերակներ, եթե դեռ համեմատում եք.
