Aurotlu Q16-H3 ակնարկ. արժե՞ գնել ոսկրային հաղորդակցությամբ բաց ականջակալները
Aurotlu Q16-H3-ը դասական TWS ականջակալների փոխարինող չէ, այլ առանձին գործիք նրանց համար, ովքեր վազում են, հեծանիվ քշում կամ պարզապես ուզում են միաժամանակ լսել և՛ մեքենաները, և՛ գործընկերներին, և՛ երաժշտությունը։ Ձայնը հարթ է, բասը գրեթե բացակայում է, բայց ականջները չեն հոգնում նույնիսկ երեք ժամ շարունակ կրելուց հետո։ Բաց կլիպս-ականջակալների կատեգորիայում սա ազնիվ տարբերակ է, սակայն ոչ մեղոմանների և ոչ մետրոյում լռություն փնտրողների համար։
Պատկերացրեք՝ երեկոյան վազում եք պողոտայով, ականջներում՝ դասական in-ear ականջակալներ, և ամեն հինգ րոպեն մեկ երաժշտությունից «դուրս եք գալիս», որովհետև պետք է լսել հետևից եկող հեծանվորդին կամ չզարկվել մթության մեջ չերևացող եզրաքարին։ Ծանո՞թ իրավիճակ է։ Հենց սրա համար էլ հորինվել են ոսկրային հաղորդակցությամբ բաց ականջակալները, և Aurotlu Q16-H3-ը հենց այս կատեգորիայից է։
Սրանք ո՛չ in-ear ականջակալներ են, ո՛չ էլ դասական «կաթիլներ»։ Կլիպսը կպչում է ականջախեցու վրայից, իսկ ձայնը փոխանցվում է փոքրիկ թրթռացող վահանակի միջոցով, որը սեղմվում է ականջի առջևի ոսկրին։ Լսողական անցուղին ամբողջովին բաց է մնում։ Տարօրինակ է հնչում, մինչև չես փորձել, բայց փորձելուց հետո հասկանում ես՝ սա դատարկ տեղից ծագած հայպ չէ, այլ իրական նիշ։
Ինչպես է դա գործնականում
Q16-H3-ի հետ առաջին երեկոն վազքի ժամանակ էր, և առաջին տպավորությունը եղավ՝ անսովոր հանգիստ։ Այսինքն՝ երաժշտությունը հնչում է, բայց փողոցն էլ լսվում է այնպես, կարծես ականջակալներ ընդհանրապես չկան։ Մթության մեջ վազելու կամ քաղաքով հեծանիվ քշելու համար սա իրական առավելություն է դասական TWS-ների նկատմամբ. ձայնանշաններից չեք «խլանում» և չեք բաց թողնում, երբ ինչ-որ մեկը կողքից «զգույշ» է գոռում։
Բայց կա նաև հակառակ կողմը։ Ոսկրային հաղորդակցությունը ֆիզիկապես ի վիճակի չէ նորմալ բաս տալ. ձայնը բարակ է, միջին հաճախականություններն են գերիշխում, և եթե սովոր եք, ասենք, Sony WH-1000XM6-ի հյութեղ հնչողությանը, Q16-H3-ի հետ առաջին օրը հիասթափություն կլինի։ Սա աուդիոֆիլական հաճույքի մասին չէ, այլ անվտանգության և ֆոնային լսելու։ Փոդքաստներ, աուդիոգրքեր, զանգեր՝ այստեղ ականջակալները հարյուր տոկոսով արդարացնում են իրենց։ Իսկ, ասենք, ծանր բիթով հիփ-հոփն այստեղ հնչում է հարթ, կարծես հին սմարթֆոնի վատ բարձրախոսից։
Մարտկոցն իսկապես տևում է հայտարարված 12 ժամ, և, ազնվորեն ասած, սա ավելի մոտ է իրականությանը, քան կիսատ էժանագին TWS-ների մեծ մասինը, որոնք միշտ ցույց են տալիս մարքեթոլոգների լավատեսական թվերը։ Ակտիվ օգտագործման մեկ շաբաթվա ընթացքում (վազք + գրասենյակային աշխատանք, որտեղ չեմ հանում, որովհետև լսում եմ գործընկերներիս և միաժամանակ լսում պլեյլիստ) լիցքավորելու կարիք էր առաջանում երկու-երեք օրը մեկ։ Կեյսի LED-էկրանը ցույց է տալիս լիցքի մակարդակը՝ առանց հավելվածի շուրջ պարերի, մանրուք է, բայց հաճելի։
Նստվածքն առանձին թեմա է։ Կլիպսը բավականին վստահորեն է պահվում ականջին նույնիսկ թեթև վազքի ժամանակ, թեև գլխի կտրուկ շրջադարձերը կամ ինտենսիվ մարզումները, ինչպիսին են բերպիները, կարող են այն մի փոքր տեղաշարժել։ Սա բռնցքամարտի կամ ինտենսիվ քրոսֆիթի ականջակալ չէ, այնտեղ ավելի լավ են դասական, ֆիքսվող in-ear մոդելները։ Իսկ զբոսանքների, հեծանիվի, խոհանոցում աշխատելու կամ երկար զանգերի համար՝ ուղիղ ինքն է։
Խոսափողն ընդունելի է աշխատում փողոցային խոսակցությունների համար, թեև ուժեղ քամին մի քիչ «ուտում» է ձայնը՝ բնորոշ պատմություն բաց կոնստրուկցիաների համար, դրանից զարմանալու բան չկա։ Ներսում, վիդեոզանգերի ժամանակ, հստակ է լսվում։
Համեմատած, ասենք, Bose Sport Earbuds-ի հետ՝ սա բոլորովին այլ փիլիսոփայություն է. Bose-ը մեկուսացնում է ձեզ աշխարհից՝ ձայնի սիրույն, իսկ Q16-H3-ը, ընդհակառակը, ձեզ թողնում է աշխարհի հետ շփման մեջ՝ անվտանգության համար։ Ընտրել պետք է ոչ թե «ինչն է ավելի լավը», այլ «ինչն է ձեզ հիմա պետք»։
Ում է հարմար, ում՝ ոչ
Եթե վազում եք փողոցներով, քաղաքում հեծանիվ կամ սամոկատ եք քշում, կամ պարզապես սիրում եք ինչ-որ բան լսել ֆոնի վրա՝ առանց շրջապատող աշխարհի հետ կապը կորցնելու, սա ազնիվ ու մատչելի տարբերակ է ոսկրային հաղորդակցության կատեգորիա մուտք գործելու համար՝ առանց Shokz-ի նման պրեմիում բրենդերի համար գերավճար տալու։ Aurotlu Q16-H3-ի ամբողջական՝ առաքման, մաքսի և վճարման բոլոր ծախսերն ընդգրկող գինը dede.sh-ում ցույց է տալիս, թե ինչքան իրականում կարժենա այն հասնել ձեզ. այս մոդելի դեպքում ընդհանուր գումարը կազմում է մոտ 27 630 ֏ (ստուգեք ճշգրիտ թիվը dede.sh-ում) — գումար, որի դեպքում հեշտությամբ ներես ես բասի բացակայությունը՝ ֆունկցիոնալության դիմաց։
Իսկ եթե ձեզ պետք է ձայն ձայնի սիրույն՝ ինքնաթիռում, մետրոյում կամ երեկոյան վերմակի տակ երաժշտության մեջ «անհետանալու» համար, սա ձեր ընտրությունը չէ։ Այստեղ սկզբունքորեն չկա աղմուկի մեկուսացում, դա և պետք չէ կոնստրուկցիայի կոնցեպտի համաձայն, բայց եթե սա նախապես չգիտակցեք, կհիասթափվեք։ Եվ ևս մեկ բան. եթե ակնոց կամ լողի դիմակ եք կրում, կլիպսի ականջակալը կարող է հակասության մեջ մտնել ակնոցի ոտիկների հետ, ստուգեք սա գնումից առաջ, որովհետև արտասահմանից ականջակալ վերադարձնելը հեշտ գործ չէ։
Հիմնական փոխզիջումն այստեղ ազնիվ է. դուք ձայնի որակը փոխանակում եք անվտանգության և բաց կրման հարմարավետության հետ։ Ոմանց համար սա ակնհայտ պլյուս է, ուրիշների համար՝ իսկական մանրուք։
FAQ
Եթե ձայնը ձեզ համար կրիտիկական է և պատրաստ եք վճարել նրբերանգների համար, այո՝ ամենավերին մոդելներն ունեն ավելի հստակ միջին տիրույթ և ավելի լավ նստվածք։ Բայց փողոցում վազելու կամ ֆոնային լսելու համար տարբերությունն այնքան ակնհայտ չէ, որ արդարացնի երկու-երեք անգամ ավելի բարձր գինը։
Ուժային մարզումների համար մարզասրահում, որտեղ մեկուսացումն ու բասն ավելի կարևոր են, քան շրջապատի իմացությունը, հաղթում են դասական TWS-ները՝ Skullcandy-ի նմանները։ Q16-H3-ն ավելի լավ է բացվում այնտեղ, որտեղ կարևոր է անվտանգությունը՝ փողոց, հեծանիվ, խոհանոց՝ կողքին երեխաներով։
Գործնականում՝ այո, եթե ամբողջ օրը անընդմեջ առավելագույն ձայնով երաժշտություն չեք լսում։ Նրանց համար, ովքեր աշխատում են ականջակալներով և միաժամանակ երեկոյան վազում են, լիցքը բավականացնում է մեկ-երկու օրվա պաշարով։
Հայտարարված խոնավակայունությունը թույլ է տալիս քրտինք և թեթև անձրև, բայց սա լողավազանի կամ ջրի տակ ընկղմվելու համար ականջակալ չէ. կոնստրուկցիան բաց է, և դրանցով լողալն արժե չանել։
